Ana səhifə

Stephen King Buick 8 Kitaplar, uygarlığa yol gösteren ışıklardır


Yüklə 1.4 Mb.
səhifə1/29
tarix09.06.2016
ölçüsü1.4 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   29
Stephen King - Buick 8

Kitaplar, uygarlığa yol gösteren ışıklardır.

UYARI:
www.kitapsevenler.com
Kitap sevenlerin yeni buluşma noktasından herkese merhabalar...

Cehaletin yenildiği, sevginin, iyiliğin ve bilginin paylaşıldığı yer olarak gördüğümüz sitemizdeki

tüm e-kitaplar, 5846 Sayılı Kanun'un ilgili maddesine

istinaden, engellilerin faydalanabilmeleri amacıyla

ekran okuyucu, ses sentezleyici program, konuşan "Braille Not Speak", kabartma ekran

vebenzeri yardımcı araçlara, uyumluolacak şekilde, "TXT","DOC" ve "HTML" gibi formatlarda, tarayıcı ve OCR (optik

karakter tanıma) yazılımı kullanılarak, sadece görmeengelliler için, hazırlanmaktadır. Tümüyle ücretsiz olan sitemizdeki

e-kitaplar, "Engelli-engelsiz elele"düşüncesiyle, hiçbir ticari amaç gözetilmeksizin, tamamen gönüllülük

esasına dayalı olarak, engelli-engelsiz Yardımsever arkadaşlarımızın yoğun emeği sayesinde, görme engelli kitap sevenlerin

istifadesine sunulmaktadır. Bu e-kitaplar hiçbirşekilde ticari amaçla veya kanuna aykırı olarak kullanılamaz, kullandırılamaz.

Aksi kullanımdan doğabilecek tümyasalsorumluluklar kullanana aittir. Sitemizin amacı asla eser sahiplerine zarar vermek değildir.

www.kitapsevenler.com

web sitesinin amacıgörme engellilerin kitap okuma hak ve özgürlüğünü yüceltmek

ve kitap okuma alışkanlığını pekiştirmektir.

Ben de bir görme engelli olarak kitap okumayı seviyorum. Sevginin olduğu gibi, bilginin de paylaşıldıkça

pekişeceğine inanıyorum.Tüm kitap dostlarına, görme engellilerin kitap okuyabilmeleri için gösterdikleri çabalardan ve

yaptıkları katkılardan ötürü teşekkür ediyorum.

Bilgi paylaşmakla çoğalır.

Yaşar MUTLU
İLGİLİ KANUN:

5846 Sayılı Kanun'un "altıncı Bölüm-Çeşitli Hükümler" bölümünde yeralan "EK MADDE 11" : "ders

kitapları dahil, alenileşmiş veya yayımlanmış yazılı ilim ve edebiyat eserlerinin engelliler için üretilmiş bir nüshası yoksa

hiçbir ticarî amaçgüdülmeksizin bir engellinin kullanımı için kendisi veya üçüncü bir kişi tek nüsha olarak

ya da engellilere yönelik hizmet veren eğitim kurumu, vakıf veya dernek gibi

kuruluşlar tarafından ihtiyaç kadar kaset, CD, braill alfabesi ve benzeri formatlarda çoğaltılması veya ödünç verilmesi

bu Kanunda öngörülen izinler alınmadan gerçekleştirilebilir."Bu nüshalar hiçbir

şekilde satılamaz, ticarete konu edilemez ve amacı dışında kullanılamaz ve kullandırılamaz.

Ayrıca bu nüshalar üzerinde hak sahipleri ile ilgili bilgilerin

bulundurulması ve çoğaltım amacının belirtilmesi zorunludur."


bu e-kitap Görme engelliler için düzenlenmiştir.

Kitap taramak gerçekten incelik ve beceri isteyen, zahmet verici bir iştir. Ne mutlu ki, bir görme

engellinin, düzgün taranmış ve hazırlanmış bir e-kitabı okuyabilmesinden duyduğu sevinci paylaşabilmek

tüm zahmete değer. Sizler de bu mutluluğu paylaşabilmek için bir kitabınızı tarayıp,

kitapsevenler@gmail.com

Adresine göndermeyi ve bu isimsiz kahramanlara katılmayı düşünebilirsiniz.

Bu Kitaplar size gelene kadar verilen emeğe ve kanunlara saygı göstererek lütfen bu açıklamaları silmeyiniz.

Siz de bir görme engelliye, okuyabileceği formatlarda, bir kitap armağan ediniz...

Teşekkürler.

Ne Mutlu Bilgi için, Bilgece yaşayanlara.

Tarayan Yaşar Mutlu

www.kitapsevenler.com

www.yasarmutlu.com

yasarmutlu@yasarmutlu.com

yasarmutlu@kitapsevenler.com

kitapsevenler@gmail.com

Stephen King - Buick 8

ALTIN KİTAPLAR

Eyalet polisinin Pennsylvania kırsalında l<-)7c>'dan beri gizlediği bir sır vardı. Uzun süre gizle-

lenmedik şekilde çaktı...

STEPHEN

Buick 8 ölümcül sırlara karşı duyduğumuz tutkuvu. bilinme-


mizi, esrar perdesini aralama merak ve cesaretimizi dile getiren, soluk soluğa okuyacağınız
ALTIN KİTAPLAR

KİTABIN ORİJİNAL ADI

YayinHakiari

Baski
STEPHEN KING © .KESİM TELİF HAKLARI AJANSI ALTIN KİTAPLAR YAYINEVİ

VE TİCARET A.Ş.©

1. BASIM / HAZİRAN 2003 AKDENİZ YAYINCILIK AŞ. Matbaacılar Sitesi No: 83 Bağcılar - İstanbul

BU KİTABİN HER TÜRLÜ YAYİN HAKLARİ

FİKİR VE SANAT ESERLERİ YASASİ GEREĞİNCE

ALTIN KİTAPLAR YAYI NEVİ VE TİCARET AŞ.'YE AİTTİR

ISBN 975 - 21 - 0369 - 3

ALTIN KİTAPLAR YAYINEVİ

Celâl Ferdi Gökçay Sk. Nebioğlu. tşhanı

Cağaloğlu - İstanbul

Tel: 0.212.513 63 65 / 526 80 12 0.212.520 62 46/513 65 18

Faks: 0.212.526 80 11

http://www.altinkitaplar.com.tr info@altinkitaplar.com.tr


ALTIN KİTAPLAR

STEPHEN KING

TURKÇESİ

Canan Kîm

Yazarın Yayınevimizden Çıkan Kitapları:

HAYVAN MEZARLIĞI

GÖZ

KUJO


KORKU AĞI

KUŞKU MEVSİMİ

ÇAĞRI

CHRISTINE



MAHŞER

«O»


SİS

TEPKİ


MEDYUM

SADİST


ŞEFFAF

CESET


AZRAİL KOŞUYOR

HAYALETİN GARİP HUYLARI

KARA KULE

HAYATI EMEN KARANLİK

GECE YARISINI 2 GEÇE

GECE YARISINI 4 GEÇE

RUHLAR DÜKKÂNI

OYUN


ÇORAK TOPRAKLAR

ÇILGINLIĞIN ÖTESİ

BÜYÜCÜ VE CAM KÜRE

KEMİK TORBASI

YEŞİL YOL

MAÇA KIZI

RÜYA AVCISI

KARA EV


KARANLIK ÖYKÜLER

Tarayan Yaşar Mutlu

www.kitapsevenler.com

www.yasarmutlu.com

e-postamız kitapsevenler@gmail.com

Surendra ve Geeta Patel için.

i

Buick 8


Şimdi: Sandy

Curt Wilcox'in oğlu, babasının ölümünün ardından merkezde çok, gerçekten çok vakit geçirmeye başladı ama kimse ona orada ne işi olduğunu sormadı veya ayak altından çekilmesini söylemedi. Ne yaptığını anlıyorduk: babasının anısına tutunmaya çalışıyordu. Polisler, yas tutanın psikolojisinden iyi anlar; çoğumuz bu konuda dilediğimizden fazla bilgiye sahibizdir.

O yıl, Ned Wilcox, Statler Lisesi'nde son sınıf öğrencisiydi. Futbol takımını bırakmış, seçim zamanı geldiğinde Ekip D'yi seçmiş olmalıydı. O yaşta bir gencin cuma akşamlan maçlara çıkıp cumartesi geceleri partilere gitme seçeneğini bir kenara bırakıp ücret almadan ayak işleri yapmayı yeğlemesi biraz tuhaftı, ama yaptığı tam olarak buydu. Hiçbirimizin onunla yaptığı seçim üzerine konuştuğunu sanmıyorum, karanna saygı duyuyorduk. Maçları bir kenara bırakmanın zamanının geldiğine karar vermişti, hepsi buydu. Yetişkin erkekler böyle kararlara varmakta çoğunlukla zorlanır; Ned kendi kararını içki ya da bir paket sigara satın almasının hâlâ yasak olduğu bir yaşta verdi. Babası yaşasa onunla gurur duyardı. Bundan eminim.

7

Stephen King



Etrafta ne kadar çok vakit geçirdiği göz önüne alınırsa sanınm B B arakası'ndakini görüp birine onun ne olduğunu ve orada ne aradığını sorması kaçınılmazdı. Büyük ihtimalle de bana soracaktı, çünkü ben babasının en yakın dostuydum. En azından hâlâ bir polis olan dostlanndan en yakını. Sanınm içimde bir yerlerde, bunun gerçekleşmesini istiyordum. Eskilerin dediği gibi, ya iyileştir ya da öldür. Meraklı kediyi biraz olsun tatmin et.

Curtis Wilcox'in başına gelenler son derece basitti. Curt'ün de şahsen tanıdığı ve altı yedi kez tutukladığı müzmin bir sarhoştu canını alan. Alkolik Bradley Roach kimsenin canına kastetmemişti; zaten sarhoşlann çoğu etmezdi. Ama elbette bunu bilmek, uyuşuk kıç-lanna sıkı bir tekme atma isteğinizi ortadan kaldırmaya yetmiyor.

Curtis, 2001 yılının sıcak bir temmuz gününün sonlanna doğru, Burger King ya da Taco Bell yemekten bıkmış olan şoförünün ev yemeği yeme umuduyla otobandan çıktığı büyük, on altı tekerlekli bir eyaletler arası tın kenara çektirmişti. Curt, Pennsylvania 32. Karayolu ile Humboldt Yolu'nun kesiştiği yerdeki terk edilmiş Jenny benzin istasyonunun önündeki asfalta -bir başka deyişle lanet olası eski Buick Roadmaster'ın yıllar önce evrenin bu bölümünde ortaya çıktığı yere- park etmişti. İsterseniz buna bir rastlantı diyebilirsiniz ama ben bir polisim ve rastlantılara inanmam. Benim inandığım, giderek uzayan ve narinleşen, sonunda da kötü şans ya da in-şanlann acımasızlığıyla ortadan kalkan olaylar zinciridir.

Ned'in babasının tın durdurmasının nedeni, altında sallanan lastik parçasıydı. Yanma gittiğinde arka lastiklerin birinden sarktığını gördü. Birçok şoför eskiyen lastikleri kaplatıyordu. Dizel yakıt çok pahalı olduğu için buna neredeyse mecbur kalıyorlardı ve bazen lastik bu şekilde soyuluyordu. Eyaletler arası yollarda kopan lastik

8

Buick 8


parçalanna sık sık rastlamak mümkündü. Ya yolun ortasında yatıyor ya da dev siyah yılanlann derileri gibi yol kenanna savrulmuş oluyorlardı. Rocksburg ve Statler arasında uzanan, iyi durumda ama ihmal edilmiş 32. Karayolu gibi iki şeritli yollarda böyle bir tınn ardında yolculuk etmek çok tehlikeliydi. Yeterince büyük bir lastik parçası, şanssız bir sürücünün aracının ön camını rahatlıkla parçalayabilirdi. Parçalamasa bile sürücüyü gafil avlayarak şaşırtabilir ve hendeğe yuvarlanmasına, bir ağaca bindirmesine ya da aşarak on kilometre boyunca 32'ye paralel akan Redfern Deresi'ne düşmesine neden olabilirdi.

Curt devriye arabasının yanardöner ışığını açınca tır şoförü uslu bir çocuk gibi kenara çekti. Curt de arabayı onun arkasına çekti ve telsizle merkeze mevkiini bildirerek durma nedenini söyledi. Shirley'nin cevabını dinledikten sonra araçtan indi ve tıra doğru yürümeye başladı.

Eğer dosdoğru camdan sarkarak onu izleyen sürücüye doğru yürümüş olsaydı bugün hâlâ hayatta olabilirdi. Ama arka tekerlekten sarkan parçayı incelemek için durdu, hatta yerinden koparmayı deneyerek parçayı kuvvetlice çekti. Tır şoförü tüm bunlan görmüştü ve daha sonra mahkemede ifade verirken hepsini anlattı. Curt'ün bunu yapmak için durması, oğlunu Ekip D'ye getiren ve daha sonra bir parçası olmasını sağlayan zincirin sondan bir önceki halkasıydı. Son halka ise Bradley Roach'un, yolcu koltuğunun önünde, eski Buick Regal'inin (o Buick değil, başka bir Buick, evet, felaketlere ve aşklara üzerlerinden biraz süre geçtikten sonra baktığınızda her şeyin bir astrologun yıldız haritasındaymış gibi sıralanmış olduğunu görmek çok komik) tabanında duran biralardan birini daha almak için eğilmesiydi. Bir dakikadan daha kısa bir süre sonra Ned Wilcox ve kız kardeşleri babasız, Michelle Wilcox kocasız kaldı.

9

Stephen King



Curt'ün oğlu Ekip D'nin merkezinde sıkça görülmeye başladığında cenaze töreninin üzerinden pek fazla bir zaman geçmemişti. O sonbaharda üç-on bir vardiyasmdaydım (ara sıra kontrol için de uğruyordum, sorumlu pozisyonunda olunca merkezden uzak durmak kolay olmuyor) ve oraya vardığımda ilk gördüğüm kişi o oluyordu. Arkadaşları lisenin arka tarafındaki Floyd B. Clouse Field sahasında top peşinde koşup eğlenirken Ned, yeşil san ceketi üzerinde, tek başına polis merkezinin avlusunda birikmiş yapraklan toplayarak yığınlar haline getirirdi. Beni görünce el sallar, ben de ona karşılık verirdim; sana da selam, evlat. Bazen arabamı park ettikten sonra ön tarafa dolaşır, onunla çene çalardım. Bana kız kardeşlerinin son günlerde yaptıklan aptallıklar gibi havadan sudan şeyleri anlatır, birlikte gülerdik. Ama onlara gülerken bile kardeşlerine duyduğu sevgiyi gözlerinden okumak mümkündü. Bazen arka kapıdan içeri girip Shirley'ye durumun nasıl olduğunu sorardım. Shirley Pasternak olmasaydı batı Pennsylvania polis teşkilatı çökerdi, bundan emin olabilirsiniz.

Kış bastınnca Ned'i çoğunlukla polislerin şahsi araçlannı park ettikleri arka otoparkta, kar küreyicisini çalıştınrken görmeye başladık. O yörede yaşayan iki kardeş, Dadierler yüzünden yapılmıştı bu otopark. Ekip D'nin merkezi, Amish bölgesinde, Short Hills'in kıyısındadır ve güçlü bir fırtına çıktığında rüzgâr, tüm yığınlan tekrar otoparka taşır. Bu yığınlar bana dev kaburga kemikleri gibi görünür. Ama Ned için havanın nasıl olduğu fark etmezdi. Eksi on yedi derecede, rüzgâr tepelerden aşağı şiddetle eserken bile küreyici-deki kar tulumunu giyerek, yeşil san okul ceketi üzerinde, deri polis eldivenleri ellerinde, kayak maskesi yüzünde olduğu halde arka otoparkı temizliyor olurdu. Ona el sallardım. Bana kısaca karşılık

10

Buick 8


verir, sonra tekrar karları küreme işine dönerdi. Bazen işi bittikten sonra bir fincan kahve veya sıcak çikolata içmek için içeri girerdi. Merkezdeki adamlar onunla ilgilenir, okulun nasıl gittiğini, ikizleri hizada tutup tutmadığını (sanının ikizler 2001 yılında on yaşındaydı), annesinin bir şeye ihtiyacı olup olmadığını sorarlardı. Bir sorun yoksa ve kırtasiye işleri de birikmemişse onlara ben de katılırdım. Konuşmalann hiçbiri babası hakkında olmazdı, ama aynı zamanda hepsi babası hakkında olurdu. Anladınız değil mi?

Aslında kuru yapraklan toplamak ve karlan küremek, Arky Arkanian'ın göreviydi. Otoparkın bekçisi, Arky'ydi. Bununla birlikte o da bizden biri sayılırdı. İşine kanşıldığı için hiçbir kızgınlık göstermedi ya da Ned'i uzaklaştırmaya çalışmadı. Hatta çocuğun karlan küremesi üzerine dizlerinin üzerine çöküp Tann'ya şükrettiğinden eminim. Arky altmışına geldi ve futbol oynadığı günler artık çok geride kaldı. Tıpkı eksi on yedi derecede (hava rüzgârlıysa neredeyse eksi otuz) açık havada bir saat geçirebildiği günlerin geride kaldığı gibi.

Çocuk daha sonra Shirley ile, resmi unvanını söylemek gerekirse Polis İletişim Memuru Pasternak ile vakit geçirmeye başladı. Bahar aylan ilerledikçe Ned, Shirley'nin bölmesinde, STA (sağırlar için telefon aygıtı), telefonlar, Polis Mevki Tablosu (D-Haritası olarak da bilinir) ve bu küçük dünyadaki yüksek gerilimin odak noktası olan bilgisayann arasında daha çok görülmeye başladı. Shirley ona telefonları gösterdi (en önemlisi, 911 hattının bağlı olduğu kırmızı telefondu). İz sürme aygıtının haftada bir test edilmesi gerektiğini söyledi ve nasıl yapılacağını açıkladı, nöbet listesinin her gün kontrol edilmesi gerektiğini belirtti. Böylece o gün Statler, Lass-burg ve Pogus Kenti'nin yollarında kimlerin devriye gezdiğini, kimlerin mahkemede ve izinde olduğunu bilecekti.

11

Stephen King



"En büyük kâbusum, bir memuru kaybetmek ve kayıp olduğunu fark edememek," dediğini duydum bir gün Ned'e.

"Bu daha önce hiç gerçekleşti mi?" diye sordu Ned. "Bir memur... öylece kayboldu mu?"

"Bir kez," dedi Shirley. "Benim bu göreve gelmemden önce. Bak, Ned, senin için arama kodlarının bir listesini çıkardım. Artık bu kodlan kullanmak zorunda değiliz ama bütün polisler hâlâ kullanır. İletişim merkezini kontrol etmek istiyorsan bunlan bilmelisin."

Sonra görevin dört temel prensibini tekrarladı: mevkiiyi bil, olayın türünü bil, eğer varsa yaralann ne olduğunu bil, en yakın birimi bil. Yer, olay, yaralar, EYB; bu Shirley'nin parolasıydı.

Aklımdan şunlar geçti: Ondan sonra kontrolü Ned alacak. Shirley bunu istiyor. Scranton'dan birinin gelmesi ve bu hallerini görmesi halinde işinden olabileceği ihtimali umurunda bile değil. Ned' in bu işi yapmasını istiyor.

Ve bir haftaya kalmadan onu PİM Pasternak'm masasında oturur görmeye başladık. Önceleri sadece lavaboya gittiği zamanlarda oturuyordu. Shirley bir sigara veya bir kahve içmek için yerini ona bırakmaya başlayınca Ned'in bölmede oturduğu süre giderek

uzadı.

Bölmede yalnız oturduğunu gördüğümü ilk fark edişinde çocuk hemen ayağa fırladı ve yüzünde, dağınık odasında, eli kız arkadaşının memesinin üzerindeyken annesi tarafından yakalanmış bir gencin şaşkınlık ve suçluluk dolu gülümsemesi belirdi. Ona kısaca başımı salladım ve yoluma devam ettim. Bu konuda daha sonra hiç düşünmedim. Shirley, Statler Ekip D'nin iletişim birimini haftada en fazla üç kez tıraş olmak zorunda kalan, tüyü yeni bitmiş bir çocuğa emanet etmişti. O an devriyede olan en az bir düzine polis memuru vardı ama ben adımlanmı bile yavaşlatmamıştım. Hâlâ baba-



12

Buick 8


sından bahsediyorduk, anlarsınız herhalde. Shirley, Arky, ben ve yirmi yıl boyunca Curtis Wilcox ile birlikte hizmet etmiş diğer memurlar. Her zaman ağzınızla konuşmazsınız. Bazen dile getirdiklerinizin hiçbir önemi olmaz. Bazen, belli etmeniz gerekir.

Bununla birlikte, görüş alanından çıktığımda durdum. Kıpırdamadan ayakta durup kulak kabarttım. Odanın karşısında, elinde bir fincan kahveyle duran Shirley Pasternak bana bakıyordu. Hemen yanında, mesaisi az önce bitmiş ve üniformasını çıkanp sivillerini giymiş olan Phil Candleton vardı. O da gözünü dikmiş bana bakıyordu.

İletişim bölmesinde telsizden çıtırtılar yükseldi.-"Statler, burası 12," dedi bir ses. Telsizde sesleri farklı gelir ama her bir adamımı sesini duyar duymaz tanınm. Karşı taraftaki Eddie Jacubois'du.

"Burası Statler, dinliyorum," dedi Ned. Son derece sakindi. İşi yüzüne gözüne bulaştırmaktan korkuyorsa da sesinden kesinlikle belli olmuyordu.

"Statler, önümde bir Volkswagen Jetta var. Plakası 14-0-7-3-9 Foxtrot onu 99. Karayolu'nda durdurdum. 10-28'e ihtiyacım var, tamam."

Shirley hızla odanın karşısına doğru yürümeye başladı. Telaştan kahvesinin bir kısmını dökmüştü. Onu dirseğinden tutarak durdurdum. Eddie Jacubois, şehirler arası yoldaydı ve Jetta'yı bir ihlalden dolayı durdurmuştu -akla ilk gelen ihlal, hız limitini aşmış olmasıydı- ve aracın sahibinin veya plaka numarasının arananlar listesinde olup olmadığını soruyordu. Bunu bilmek istiyordu çünkü devriye arabasından inip Jetta'ya doğru yürüyecekti. Bilmek istiyordu çünkü her gün olduğu gibi o gün de dışan çıkarak kendini tehlikeye atıyordu. Jetta çalınmış olabilir miydi? Son altı ay içinde bir kazaya karışmış mıydı? Sahibi eşini taciz etmek suçuyla mahke-

13

Stephen King



meye çıkmış mıydı? Birini vurmuş muydu? Kimseyi soymuş ya da birinin ırzına geçmiş miydi? Ödenmemiş park cezası bile olsa bir kusuru var mıydı?

Veri tabanında yer alıyorlarsa Eddie'nin bunlan bilmeye hakkı vardı. Ama aynı zamanda ona, burası Statler, dinliyorum, diye geri dönenin neden bir liseli genç olduğunu bilmeye de hakkı vardı. Karan Eddie'ye bıraktım. Shirley hangi cehennemde deseydi Shir-ley'nin kolunu bırakacaktım. Eddie devam etmeye karar verirse de çocuğun neler yapabileceğini, nasıl başa çıkacağını izleyecektim.

"Beklemede kal, Birim 12." Ned heyecandan soğuk terler döküyorsa da sesinin tonu hâlâ belli etmiyordu. Bilgisayar ekranına döndü ve Pennsylvania Eyalet Polisi'nin kullandığı arama motoru olan Uniscope'u tuşladı. Anahtar kelimeleri hızla ama hatasızca yazdı ve ENTER tuşuna bastı.

Sonraki bir dakikalık sessizlik boyunca Shirley ile yan yana, umutla bekledik. Çocuğun donup kalmayacağını, sandalyeden aniden fırlayıp kapıya doğru koşmayacağını, en çok da, doğru kodu doğru yere gönderdiğini umuyorduk. Çok uzun bir dakika gibi gelmişti. Bir kuşun cıvıltısını ve çok uzaklardaki bir uçağın homurtusunu duyduğumu hatırlıyorum. Bazı insanların rastlantı demekte ısrar ettikleri olaylar zinciri hakkında düşünmek için yeteri kadar zaman vardı. Ned'in babası, 32. Karayolu'nda öldüğünde bu zincirlerden biri koptu; bir başkası ise o an gözümüzün önünde oluşmaya başladı. Eddie Jacubois -korkanm asla memurlann en bıçkını olamadı- o gün Ned Wilcox'a bağlandı. Onun hemen ötesinde ise, bu yeni zincirin bir sonraki halkası olan Volkswagen Jetta vardı. Ve di-reksiyonundaki kişi. Her kimse. Sonra: "12, burası Statler." "12."

14

Buick 8


"Jetta, Pittsburgh'dan William Kirk Frady adına kayıtlı. Daha önce... şey... bekle..."

Tek duraksaması bu oldu. Shirley'nin ona verdiği kartı aceleyle ararken çıkardığı telaşlı kâğıt seslerini duydum. Kartın üzerinde arama kodlan vardı. Kartı buldu, baktı ve sabırsızlığını belirten bir homurtuyla bir kenara bıraktı. Eddie, tüm bu süre boyunca yirmi kilometre batıda, devriye arabasının içinde sabırla bekledi. Belki o arada Amish'lerin iki tekerlekli at arabalanna ya da ön taraftaki pencerelerinden birinin perdesinin, içinde yaşayan Amish ailesinde evlilik çağında bir genç kız olduğunu anlatmak için eğri asıldığı bir çiftlik evine ya da Ohio'ya doğru uzanan puslu tepelere bakıyordu. Ama baktıklannın hiçbirini görmüyordu. O an Eddie'nin tek gördüğü -açık seçik bir şekilde- önünde, yolun kenarındaki cepte park etmiş olan Jetta ve direksiyon ardında bir siluetten ibaret olan sürücü-süydü. Peki neydi bu sürücü? Zengin miydi? Fakir miydi? Dilenci miydi? Hırsız mıydı?

Sonunda Ned adamın ne olduğunu söyledi. "12, Frady daha önce üç kez AAK'dan yakalanmış, duyuyor musun?"

Jetta'nın sürücüsü sarhoşun tekiydi. Belki o an alkollü değildi ama hız yaptığı düşünülürse sarhoş olma ihtimali yüksekti.

"Tamam, Statler." Kısa ve öz. "Şu an izinli mi?" Frady'nin sürücü ehliyetinin geçerli olup olmadığını soruyordu.

"Şey..." Ned telaşla mavi bilgisayar ekranındaki beyaz harflere baktı. Tam önünde evlat, göremiyor musun? Nefesimi tuttum.

Sonra: "Olumlu, 12, üç ay önce geri almış."

Nefesimi bıraktım. Yanımda duran Shirley'nin de nefesini verdiğini duydum. Bu, Eddie için de iyi bir haberdi. Frady o an yasadışı bir şey yapmıyordu, bu yüzden olay çıkarması daha düşük bir ihtimaldi. En azından genel beklenti buydu.

15

Stephen King



"12 araca yaklaşıyor," dedi Eddie. "Anlaşıldı mı?"

"Anlaşıldı, 12, beklemedeyim," diye cevap verdi Ned. Bir tıkırtı ve derin, titrek bir iç çekiş duydum. Harekete geçen Shirley'ye başımı salladım. Sonra elimi kaldırdım ve kaşımı sildim. Terden sı-nlsıklam olmasına pek şaşırmamıştım doğrusu.

"Nasıl gidiyor?" diye sordu Shirley. Sesi son derece sakin ve doğaldı. Az önce olanlardan bihaber gibi davranıyordu.

"Eddie Jacubois az önce bağlantı kurdu," dedi Ned. "10-27." Bu, santral kontrolü demektir. Eyalet polisleri içinse on bağlantının dokuzunda, santrale bir ihlal için bilgi sorulması anlamına gelir. Ned'in sesi biraz titriyordu ama ne olmuştu yani? Artık heyecanım belli etmesinde bir sakınca yoktu. "99. Karayolu'nda bir Jetta'yı durdurmuş. Çaresine baktım."

"Nasıl yaptığını anlat," dedi Shirley. "Tüm yöntemlerin üzerinden geç. Her bir adımı anlat, Ned. Mümkün olduğunca çabuk ol."

Yoluma devam ettim. Phil Candleton, ofisimin kapısında beni durdurdu. Başını iletişim bölmesine doğru salladı. "Çocuk nasıldı?"

"İyi idare etti," dedim ve yanından geçip ofisime girdim. Oturana dek bacaklanmın pelteye döndüğünü ve dizlerimin titrediğini fark etmemiştim.

Kız kardeşleri Joan ve Janet, tek yumurta ikizleriydi. Birbirlerine olduğu kadar ölen babalanna da benziyorlardı: Curtis'in mavi, hafifçe çekik gözleri, san saçlan, dolgun dudaklan onlarda da vardı (Curt'ün yıllığındaki resminin altında yazan lakabı, "Elvis"ti). Michelle'in oğlu da tıpkı babasına benziyordu. Bu benzerlik oldukça çarpıcıydı. Gözlerinin çevresine birkaç kınşıklık eklense, Ned, Curtis'in polis kuvvetlerine ilk katıldığı günkü halinin bir kopyası

olurdu.

Kardeşleri ve annesi için Ned vardı. Ned içinse biz.



16

Buick 8


Nisan ayında bir gün, yüzünde parlak bir gülümseme olduğu halde merkeze geldi. Olduğundan daha genç, daha tatlı görünüyordu. O zaman, gerçekten gülümsediğimizde hepimizin daha genç ve daha tatlı göründüğünü düşündüğümü hatırlıyorum; gerçekten mutlu olduğumuzda ortaya çıkan bu gülümsemeler, aptalca bir sosyal gösteri için yüzümüzde beliren yapmacık gülümsemelerden öylesine farklı ki. O gün üzerimdeki etkisi çok ferahlatıcı oldu, çünkü Ned pek fazla gülümsemezdi. Hele ki öyle parlak bir gülümsemeye çok nadir tanık oluyorduk. Sanınm bunu o güne kadar hiç fark etmemiştim. Ned daima nazik, duyarlı ve kıvrak zekâlı bir genç olmuştu. Bir başka deyişle, etrafınızda olmasından zevk duyacağınız biriydi. Işıl ışıl parladığı o güne dek her zaman ne kadar ciddi ve ağırbaşlı olduğunu fark edememiştim.

Odanın ortasına geldiğinde tüm konuşmalar kesildi. Elinde bir kâğıt tutuyordu. Tepesinde karmaşık görünümlü, altın rengi bir mühür vardı. "Pitt!" dedi kâğıdı puan veren bir olimpiyat hakemi gibi iki eliyle tutup başının üzerine kaldırarak. "Pitt'e kabul edildim, millet! Ve bana bir burs da veriyorlar! Neredeyse tam burs!'.'

Herkes alkışlamaya başladı. Shirley onu şap diye dudaklann-dan öpünce çocuk boynuna dek kızardı. O gün izinli oları ama bir olay için ifade vermesi gerektiğinden orada olan ve bu yüzden sürekli söylenen Huddie Royer neşeyle çıktı ve bir torba küçük L'il Debbie kekiyle geri döndü. Arky, anahtanm kullanarak meşrubat makinesini açtı ve bir parti verdik. Sadece yanm saat kadar sürdü ama güzel bir partiydi. Herkes Ned'in elini sıktı, Pitt'ten gelen kabul mektubu elden ele dolaşarak odayı turladı, (sanınm iki kez) evlerinde olan birkaç polis, sırf onunla konuşmak ve kutlamak için merkeze uğradı.

  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   29


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©kagiz.org 2016
rəhbərliyinə müraciət