Ana səhifə

Dostu olmayan donanma(2)


Yüklə 9.59 Kb.
tarix09.06.2016
ölçüsü9.59 Kb.
Dostu olmayan donanma(2)
Fransız filosu çeşitli limanlara dağılmış durumdaydı bazı gemiler zaten İngiliz adasında ki limanlara giriş yapmışlardı ve pratik olarak işbirliğini kabul etmişlerdi bazı gemiler Kuzey Afrika sömürgelerinde ki limanlarına gitmişti, ana filo Fransa’nın güneyinde ki TULON deniz üssünde beklemedeydi, bir-iki gemi ise Mısır’ın İskenderiye limanındaydı. Subayların aklı karışıktı kimi dinleyeceklerdi? DARLAN bir çözüm bulmak zorundaydı Filoya bir emir yayınlattı: Ateşkes imzalanmış ve Mareşal PETAİN başkalığında yeni ve yasal Fransız hükümeti kurulmuştu, Fransa donanması bu idareye bağlı kalacaktı ve her kim gemilere el koymaya kalkarsa mukavemet edilecekti, emir kesindi Her kim gemilere düşmanca yaklaşırsa ateş açılacaktı! Almanlar durumun nazikliğini görerek derhal tutumlarını netleştirdiler; Donanma PETAİN hükümetinin emirlerine uyduğu sürece bir zorluk çıkarmak istemiyorlardı, Fransa filosunu sömürgelerini korumak için görevlendirebilirdi, Alman donanması Fransız gemileri üstünde-İngiltere’ye kaçmadıkça- hak iddia etmeyecekti.

Gözler CHURCHİLL’E çevrilmişti…

İngiliz lider şansını zorlayacaktı, -evet 125 yıldan beri İngiliz ve Fransız savaş gemileri arasında tek bir mermi bile atılamamıştı,

-evet kendi denizcileri top yerine diplomasiyi tavsiye ediyorlardı ama eğer Almanlar Fransız donanmasının savaş gemilerine sahip olursa küçük adaları korumasız kalırdı.

-evet dünyaya kendi müttefikine saldırmanın hesabı verilemezdi. Ama Başbakan kararını vermişti; PETAİN hükümetinin sınırlarında kalan tüm Fransız gemileri ya tarafsız Amerika’ya gitmeyi seçecekler veya İngiliz donanması ile birlikte savaşa devam edeceklerdi, en son seçim olarak kendilerini batıracaklardı! (CHURCHİLL bu arada Amerikan başkanı ROOSVELT ile doğrudan temasa geçerek çok acil 30-40 kadar destroyer istemişti, sonra bu sayı 50-60 ‘ kadar çıkmıştı, ABD Başkanı çok istemesine rağmen bu yardımı bu kadar kısa sürede temin edemeyeceğini üzülerek bildirmişti üstelik daha acı bir haber sıradaydı; İngilizlerin peşin parayla aldıkları gemileri bile kongre onay vermediği için nakil etmeyeceklerdi.)

Haziran ayının son günlerinde-yani 66 yıl önce bu günler- kuvvetli bir İngiliz filosu Cebel-i Tarık boğazında ki üssünden sessizce ayrıldı hedefi konusunda yalnızca komuta eden amiralin bilgisi vardı ve bu görev amiralin hayatında ki en zor misyondu. İngiliz savaş gücü Kuzey Afrika sahillerinde ki Fransız savaş gemilerine yukarda ki ültimatom bildirmişler ve gergin bir bekleyişe geçmişlerdi. Çok geçmeden beklenen cevap geldi; Fransız gemileri karşı koyacaklarını ama eski bir dosta ilk kurşunu kendilerinin atmayacaklardı, öyle de oldu birkaç saat içinde limanlarda ki demir yerlerinde sıkışan Fransız filosu bir iki ana gemi hariç yok edilmiş ve binlerce Fransız denizci bu eşit olmayan dost saldırısında hayatını kaybetmişti. Hitler bile ne kadar uğraşsa Fransa ve İngiltere arasını bu kadar kötüleştiremezdi. Savaş her an bambaşka bir yön alabilirdi, Amerikan kongresi eski müttefiki ve kader ortağına ateş emri veren CHURCHİLLİN ahlaki değerlerini sorguluyor ve onu desteklemek isteyen başkan ROOSVELTİ eleştiriyordu. İngiltere de savaşa devam kararı alan DE GAULLE zor durumdaydı kızgın ve kırgındı -bu harekat güvenlik nedenlerinden dolayı kendisine bildirilmeden yapılmıştı- Fransa’nın özgürlüğü için çığ gibi devam eden gönüllü akını birden kesilivermişti.(peki nasıl oldu da Fransa müttefik güçlerin yanında kaldı? O ayrı bir yazının konusu..)



Fransız donanması TULON limanında toparlanıp beklemeye koyulmuştu, ama kötü kaderleri henüz bitmemişti savaş devam ederken 1942 kasımında Amerikan ve İngiliz güçleri Kuzey Afrika çıkartmasını başlatmışlardı, zaten zayıf olan Fransız askeri birliklerinin direnişi çabucak kırılmıştı,Hitler öfke seline kapılmış ve bu kukla Fransa devletini sona erdiren istila emrini vermişti.Şimdi TULON limanında ki Fransız gemileri bu sefer Almanların eline geçmek tehlikesiyle karşı karşıya kalmıştı, limanı terk edecek vakitlerinin olmadığını gören Amiral filosuna kendini batırma emrini verdi,1940 Temmuz başında ki İngiliz saldırısından kurtulan son Fransız gemileri de bu sefer Alman tehlikesinden kurtulmak için kendilerini batırmışlardı ve bu 1940’lar Avrupa’sında en önemli ikinci donanmanın pratik olarak yok edilme işiydi ki Dünya denizcilik tarihinde bilinen hiçbir deniz gücü böyle bir dram yaşamamıştı.(Durumu anlatmak için bir açıklama daha yapalım: 1940-1945 arası Fransız filosu dört ayrı bayrak altında ve hemen herkesle savaş halindeydi savaşın sonunda donanma nerdeyse yok olmuş ama denizcilerinin onur ve geleneği sağlam kalmıştı.) Haftaya.

Bekir Bülend ÖZSOY


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©kagiz.org 2016
rəhbərliyinə müraciət